FRANÇOISE DORLEAC 14/16: CUL DE SAC

Vandaag de veertiende film uit de korte filmloopbaan van Françoise Dorleac (1942-1967) : Cul de sac (1966), van regisseur Roman Polanski (1933), bekend door films als Chinatown (1974) en Rosemary's baby (1968). Naast Françoise zien we in de hoofdrollen Donald Pleasance (1919-1995) en Lionel Stender (1908-1994). Voor Jacqueline Bisset (1944) is dit haar tweede film (de eerste waar ze met naam wordt genoemd).

Twee gewonde gangsters (van wie er al snel een overlijdt) zoeken - na een mislukte bankoverval - hun toevlucht bij een pasgetrouwd echtpaar in hun kasteeltje en verblijven er in afwachting van hun baas, Katelbach. Wisselend rollenspel en machtsvertoon voeren de spanning op en als de baas uiteindelijk niet op komt dagen, loopt het kompleet uit de hand.

Van deze film zijn tenminste 11 posters verspreid, in verschillende talen.

De film heeft ook de Nederlandse bioskoop gehaald.

De muziek voor de film is gekomponeerd door Krzysztof Komeda (1931-1969) en daar is in die tijd geen plaat van uitgekomen. Dat gaat pas gebeuren in 2002 op Harkit Records (HRKLP 8022)

De LP bevat 7 tracks en duurt net iets langer dan 15 minuten. Ik heb 4 nummers uitgekozen.
CUL-DE-SAC/OPENING CREDITS PUSHING THE CAR THERESA'S RECORD
DICKY'S DEATH

De film is in 1984 uitgebracht op video, in de reeks Elsevier Select Video.

Tot slot nog de trailer,

De volgende film in deze serie van Françoise Dorleac is Les Demoiselles de Rochefort uit 1967 van regisseur Jacques Demi.

FRANÇOISE DORLEAC 13/16: WHERE THE SPIES ARE

Vandaag de dertiende film uit de korte filmloopbaan van Françoise Dorleac (1942-1967) : Where the spies are (1965), van regisseur Val Guest (1911-2006), bekend door horrorfilms van het Engelse produktiebedrijf Hammer. 'Where the spies are' is een Engelse parodie op het spionage-genre met - naast Françoise - in de hoofdrollen veteranen David Niven (1910-1983) en John Le Mesurier (1912-1983).

Een geslaagde vermening van droge humor en thriller in dit verhaal over de arts Jason Love (David Niven) die door de overheid (John le Mesurier) 'gedwongen' wordt tot spionage bij de Russen. Françoise is zijn kontaktpersoon in het Midden Oosten, op wie hij (uiteraard) verliefd wordt, maar dan blijkt ze uiteindelijk een dubbelspion te zijn.

Er bestaan tenminste 10 posters van deze film.

En zoals bijna gebruikelijk bestaat er geen speciale Nederlandse poster. Dat de film hier wel in de bioskoop heeft gedraaid, getuige de 2 advertenties hieronder.

De muziek voor de film is gekomponeerd door Mario Nascimbene (1913-2002) en daar is in die tijd geen plaat van uitgekomen. De muziek is later (in 1984) op een verzamel-LP van Nascimbene terechtgekomen en weer later op een verzamel-CD.

Op deze manier zijn er twee stukken overgeleverd. De derde heb ik zelf overgenomen van de film.
MAIN TITLE
 FIGHT / VICKY
THE END
Bij mijn weten is de film nooit uitgebracht op video of (later) op DVD en dat is best vreemd als je nagaat hoeveel troep er ooit is verschenen en nog steeds verschijnt. Wel is er in 1965 een boekversie van de film uitgekomen (pocket), geschreven door James Leasor. Deze tweede druk draagt de titel van de film. De eerste versie van het boek had eerder (1964) nog de originele tital Passport to oblivion.

Tot slot nog de trailer.

De volgende film in deze serie van Françoise Dorleac is Cul de sac uit 1966 van regisseur Roman Polanski.

ALSNOG DE MUZIEK VAN GENGHIS KHAN

De muziek van Genghis Khan (door Dusan Radic), bij het arttikel over de twaalfde film met Francoise Dorleac in de hoofdrol, is intussen toegevoegd. Klik HIER om rechtstreeks naar dat artikel te gaan.