Hallo verzamelaars in Nederland en de rest van de wereld. Op deze site zijn we leuke en vreemde verzamelobjekten aan het presenteren. Onder deze voorwerpen kun je dingen verwachten van Serge Gainsbourg, Michaelis, Elf Provincien, ronde puzzels, Simplex, Tom-Tas, Kolibri en Pinkwin. Maar ook voorwerpen uit Lourdes, De Fabeltjeskrant, Rick de Kikker, Man from U.N.C.L.E en zelfs enige erotiek. Ja ja, een veelzijdige verzameling is de essentie van HET Verzameloord.
Elke woensdag op HET Verzameloord een vinylsingel van een Nederlandse bioscoopfilm, op alfabetische volgorde.
Mama is boos (1986)
regie: Ruud van Hemert
met: Peter Faber, Geert de Jong, Rijk de Gooyer, Adelheid Roosen, Hans Veerman, Nelly Frijda, e.a.
componist: Ruud van Hemert
singel: Don't try to change me
uitgevoerd door Sue Chaloner
geschreven door Ruud van Hemert en Willeke Frima
verschenen op CNR 142 215
Ik heb geen idee hoeveel kwartetten er in de loop der jaren zijn uitgebracht, maar het zijn er in elk geval verschrikkelijk veel. Ook Pocahontas heeft er niet aan kunnen ontkomen.
Het is een uitgave van Selecta (nr.15439), vermoedelijk uitgegeven in het jaar van de film (1995) in een standaard kwartet-doosje.
Het spel bevat 32 kaarten (helaas is mijn stok niet helemaal kompleet).
Februari 2010 heb ik twee miniboekjes geplaatst op HET Verzameloord van de kinder TV-serie De Minimolen, in 1967 uitgegeven door VIVO (zie HIER en HIER voor volledige weergaves). Ik deed daarbij een oproep voor de ontbrekende 2 deeltjes. Nu - drie jaar later - heeft Roderick Wagenvoort het Oord ontdekt en mij de twee ontbrekende boekjes toegemaild. Bij deze de vier voorkanten bij elkaar, eerst de twee nieuwe, vervolgens de twee eerder geplaatsten. Bedankt Roderick.
Onlangs vond ik een nummer van het tijdschrift Romance. Ik herkende direct de vormgeving van een van de singelseries op mijn Catalogus van Nederlandse singelseries. Toen ik dat schreef had ik nog nooit gehoord van een tijdschrift met die naam. Nu wordt het een stuk duidelijker. In navolging van het tijdschrift Margriet gaf ook dit blad hoogwaardige singels uit, die je cadeau kreeg als je een nieuwe abonnee opgaf. De singels waren dus niet te koop in de winkel. Je kreeg ze thuis gestuurd.
In dit nummer - No 35, 2 september 1961 - zat ook reclame voor deze actie.
Zoals er bij het tijdschrift de mogelijkheid zat om een nieuw lid aan te melden (waarbij je dus een gratis singeltje kreeg), zo zat er bij de toegestuurde singel een folder waarmee je lid kon worden op het blad. Dat moest je dan aan iemand anders geven, denk ik, want degene die de singel thuiskreeg was natuurlijk zelf al lid. Het nieuwe lid kreeg een welkomsgeschenk, In dit geval was de toen immens populaire Catereina Valenta de trekpleister.
Dit foldertje van 17x17cm kun je openen.
En het heeft een achterzijde.
Heb je geen beeld van de singels die hier zijn besproken, neem eens een kijkje door hierte klikken of op de link in de groene balk rechts.
Vandaag een bijzondere singel van striptease-danseres Annie Ample: Annie Ample in "The Voyeur".
Het is een op karton geplakte flexi-disc, eenzijdig te bespelen. Op de achterzijde zeer weinig extra informatie, zoals bijvoorbeeld geen jaartal.
Annie Ample wordt in 1950 geboren als Karen Ann Bell. Haar loopbaan begint pas in 1983 als ze van haar geboorteplaats San Diego verhuist naar Las Vegas en er gaat werken als danseres. Ondanks het vele stripwerk, foto-shoots voor talloze bladen en een borstvergroting, heeft ze nooit meegespeeld in seks- of pornofilms.
In 1992 zegt ze vaarwel tegen de bussiness, laat de reeds ernstig lekkende borstimplantaten verwijderen en leeft een teruggetrokken bestaan zonder glamour en zelfs telefoon, ver weg van iedereen en vooral verwijderd van status.
Mede dankzij de uitgelekte silliconen overlijdt Annie/Karin op 1 januari 2008 (57 jaar oud) in de vergetelheid die ze zelf had opgezocht.
Bovenstaande singel zat in een Amerikaans sekstijdschrift bijgesloten, maar ik zou niet weten in welke. Hij laat zich afspelen op 33 toeren en de inhoud is een kort hoorspel over een vrouw die een man bespioneert en zich daar seksueel bij vermaakt. Het nadeel van dit soort uitgaven is, dat de kwaliteit zeer slecht is en die is er in de loop der jaren niet beter op geworden. Kortom niet meer echt draaibaar. Helaas.
Panini is (denk ik) de grootste producent van verzamelalbums in Europa, al 40 jaar lang en misschien ook wel de bekendste. Maar er bestaan meer uitgevers van albums met los te verzamelen plaatjes die je er vervolgens in moet plakken, zoals het Nederlandse Semic Juniorpress BV in Naarden. In 1992 geven zij een verzamelalbum (21,5x28cm) uit van Beverly Hills 90210.
voorkant
achterkant
Het album telt 32 bladzijden en is geschikt voor 200 plaatjes. Deze zaten per 5 verpakt in een ondoorzichtig zakje.
Zo'n zakje zat dan in een displaydoos (18x11,5cm), die op de toonbank stond.
Limburgsche verhalen van Marie Koenen uit 1922. Marie Koenen (1879-1959), dochter van Mathijs 'woordenboek' Koenen, schreef negen boeken tussen 1912 en 1949. Deze bundel verhalen is haar zesde. Hoewel daterend uit 1922 is de stijl van de omslag niet typerend voor die tijd. De stijl is meer Jugendstil, een stroming die meer dateert uit de tijd van rond de eeuwwisseling. Het is een deel uit de reeks Nederlandse Bibliotheek, die in 1922 wellicht nog de omslag gebruikte van jaren eerder. De titelbladen IN het boek tonen echter een mengeling van klassieke Jugendstil en een abstracte vormentaal, zoals die wel in de jaren '20 werd toegepast. De zwart-wit titelpagina's zijn gesigneerd met HH. Wie is deze HH?
Het boek is een uitgave van de Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur - Amsterdam in de serie Nederl. Bibliotheek onder leiding van L. Simons
Op Tweede Kerstdag 2012 overleed televisieproducent Gerry Anderson op 83 jarige leeftijd. Ondanks zijn grote oeuvre was/is hij in Nederland eigenlijk alleen bekend als maker van de legendarische poppenserie The Thunderbirds. Reden voor HET Verzameloord om daar verandering in te brengen. Wekelijks (elke donderdag om 17.00u) aandacht voor de omvangrijke loopbaan van deze Engelse televisiemaker.
Vandaag deel 7: Stingray (1964-1965)
AP Films / ATV (omroep) / ITC (distributeur)
39 afleveringen van 25 minuten
producent: Gerry Anderson
co-producent: Reg Hill
regisseurs: Alan Pattillo, David Elliott, John Kelly en Desmond Saunders
camera: John Read
art director: Bob Bell
special effects: Derek Meddings
muziek: Barry Gray
Supercar ging over een voertuig dat over land, zee en in de lucht kon reizen, Fireball XL5 ging over een ruimteschip. Het leek derhalve logisch dat de volgende stap een duikboot moest zijn. .
.
Deze serie draaide dan ook geheel om de Stingray, een zeer geavanceerde onderzeeboot . Stingray is het vlaggenschip van de World Aquanaut Security Patrol (WASP), een 21e eeuwse veiligheidsorganisatie gelocaliseerd in Marineville in het jaar 2065. In geval van een aanval kan de hele stad met hydraulische poten onder de grond verdwijnen. Marineville ligt 32 kilometer landinwaarts. Stingray wordt vanuit de stad gelanceerd door een tunnel die rechtstreeks naar de Grote Oceaan leidt.
De piloot van Stingray is Kapitein Troy Tempest (gemodelleerd naar James Garner). Hij wordt geholpen door navigator "Phones", zo genoemd vanwege zijn vaardigheid om hydrofoongeluiden op te vangen. (Zijn echte naam, George Sheridan, werd wel genoemd in de promotiecampagne voor de serie, maar nooit in de serie zelf). Troy en Phones gaan aan boord van Stingray via een stoel die langs een paal afdaalt naar de duikboot. Ze krijgen hun orders van de aan een rolstoel gebonden Commandant Sam Shore, wiens dochter Atlanta Shore ook een WASP medewerker is.
Gedurende de serie komt de bemanning van Stingray een groot aantal onderwaterbewoners tegen, zowel vijandelijk als vriendelijk. De "Aquaphibians", een krijgerras dat ook duikboten gebruikt, komen geregeld voor in de serie, vaak onder bevel van King Titan of Titanica (gemodelleerd naar Laurence Olivier). In de pilotaflevering wordt Stingray aangevallen door Titans troepen, waarna Troy en Phones worden gevangen. Ze worden gered door Titans slavin Marina (gemodelleerd naar Brigitte Bardot), een vrouw die niet kan praten maar wel onder water kan ademen. Troy is meteen onder de indruk van Marina, tot jaloezie van Atlanta. Na hun ontsnapping wordt Marina ook vast lid van Stingray's bemanning. Later krijgt ze ook een zeehond als huisdier, genaamd Oink.
Veel afleveringen draaien om Titans plannen om Stingray en Marineville te vernietigen. Het feit dat geen van deze plannen slaagt is vaak te danken aan de incompetentie van Titans spion Agent X-2-Zero (gemodelleerd naar Claude Rains).
Stingray was de eerste supermarionationserie - en op grotere schaal zelfs de eerste Britse serie - die geheel werd opgenomen in kleur.
De scripts van de afleveringen werden geschreven door Gerry en Sylvia Anderson, Alan Fennell (die later ook mee zou werken aan Thunderbirds), en Dennis Spooner. Barry Gray componeerde ook nu weer de muziek en Derek Meddings was verantwoordelijk voor de special effects. Onderwaterscènes met marionetten en duikboten werden in werkelijkheid gefilmd op een droge set. Tussen de camera en de modellen werd een dunne tank gevuld met water, luchtbellen en vissen van verschillend formaat geplaatst. Dit wekte de indruk dat alles zich onder water afspeelde. Met lichteffecten werd dit nog verder versterkt. Scènes die zich afspeelden op het wateroppervlak werden gefilmd in een grote tank water met een blauwe kleurstof. Om te voorkomen dat de randen van de tank zichtbaar werden, werd de tank continu bijgevuld zodat het water over de randen stroomde en de randen zo bedekte. Deze technieken bleken zo succesvol dat ze ook werden toegepast voor de onderwaterscènes in Thunderbirds en Captain Scarlet.
Stingray was verder de eerste serie waarin de poppen verwisselbare hoofden hadden om verschillende emoties en gezichtsuitdrukkingen te tonen. De driehoeksverhouding tussen Troy, Atlanta en Marina heeft zeker voor een kinderserie een behoorlijk volwassen ondertoon.
Het personage Marina is uniek voor een Supermarionation-serie omdat ze nooit praat, behalve in de aflevering "Raptures of the Deep", waarin ze met Troy praat in diens droom.
Naast de 39 televisieafleveringen werden ook drie hoorspellen opgenomen met de originele stemacteurs. In een van deze hoorspellen werd onthuld dat Marina in werkelijkheid wel kan praten, maar dat haar volk is vervloekt door Titan; als een van hen praat, zal een ander sterven.
Rolverdeling:
Troy Tempest .... Don Mason (spreken), Gary Miller (zingen)
Phones .... Robert Easton
Commander Shore .... Ray Barrett
Atlanta Shore .... Lois Maxwell
King Titan .... Ray Barrett
Agent X-2-Zero .... Robert Easton
Oink .... David Graham
In TV2000 is een reeks verhalen verschenen met als titel "Marina, het meisje van de zee"(Marina Girl of the Sea) Daarin kwam een deel van de personages uit Stingray voor (Marina, haar vader Aphonis en hun volk, Titan en zijn aquafibianen met hun terreurvissen), maar niet de mensen van het vasteland (zoals Tempest en zijn collega's). Deze serie begint met de vervloeking door Titan, zodat Marina en haar vader niet meer mogen spreken.
Aqua Marina (eindtitels)
In 1981 werden vier afleveringen van Stingray ("Hostages of the Deep", "The Big Gun", "Emergency Marineville", en "Deep Heat") samengevoegd tot een filmversie van de serie genaamd Invaders from the Deep. Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Stingray_(televisieserie)
Elke woensdag op HET Verzameloord een vinylsingel van een Nederlandse bioscoopfilm, op alfabetische volgorde.
Laat de dokter maar schuiven (1980)
regie: Nikolai van der Heyde
met: Jo de Meyere, Piet Bambergen, Joop Doderer, Paul Cammermans, Rob van Reijn, Hans Boswinkel, Paula Dennis, Hidde Maas, e.a.
componist: Valdimir Cosma
singel: Laat de dokter maar schuiven I en II
uitgevoerd door studio-orkest o.l.v. Vladimir Cosma
geschreven door Vladimir Cosma
verschenen op Philips 6017 049
singel: Laat de dokter nu maar schuiven
uitgevoerd door Piet Bambergen
geschreven door Louis Ferron / Henk Taal
[muziek lijkt wel ERG veel op thema II van Vladimir Cosma (red.)]
verschenen op GIP 4325
Ik weet het niet helemaal zeker, maar ik dacht dat dit soort foto-album 'foto flip albums' werden genoemd of was het 'flip foto'?
Het album (in dichtgeslagen toestand 16x27cm) ziet er uit als een boek, maar als je het openklapt, zie je links en rechts hoesjes om foto's in op te bergen. Deze kun je omslaan, om steeds de volgende afbeelding te bekijken. Op deze manier biedt het album ruimte aan 80 foto's.
Het opengeklapte boek (35x27cm) toont aan de buitenzijde een doorlopende afbeelding.
Het is een uitgave van Euromic in Denemarken (art: 223301) en er wordt geen jaar van produktie vermeld.
Een puzzel met een afbeelding van Roy Lichtenstein (1923-1997).
De puzzel telt 500 stukjes en in gelegde toestand meet hij 52x38cm.
Het schilderij van Lichtenstein, waar de afbeelding van deze puzzel op gebaseerd is, heeft een formaat van 121,9x121,9cm en heet Girl with Hair Ribbon (1965, olieverf op doek).
De puzzel is een produktie van Roomservice AB, zonder jaarsvermelding.
.jpg)
.jpg)
+03.jpg)
+01.JPG)
+02.JPG)
.jpg)
+titelpagina+recto.jpg)
+titelpagina+verso.jpg)
.jpg)
.jpg)
Posts
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
