IN MEMORIAM: CARLA LIPP (1934-2017)

Afgelopen maandag, 27 februari, is Carla Lipp (1934-2017) overleden.

Carla  heeft vooral bekendheid gekregen door haar rol van Jet in de cult TV-serie Ja Zuster Nee Zuster (1966-1968), geschreven door Annie M.G.Schmidt en Harry Bannink.

Ze zong mee met de rest van het Rusthuis onder leiding van Zuster Klivia (gespeeld door Hetty Blok) zoals deze singelhoes duidelijk aangeeft.

Voor zover ik nu even na kan gaan had ze één solohit in deze reeks en dat was De Twips.

Na de perikelen in het rusthuis is de TV loopbaan van Carla ook enigszins tot rust gekomen. In 1987 komt ze eenmalig voorbij in de Nachtshow, waarin ze zichzelf speelt.
Pas weer 10 jaar daarna zet ze haar TV werk voort met kleine rolletjes in series als Goede Tijden Slechte Tijden (1997), Onderweg naar morgen (1997), Goudkust (2000) en Baantjer (2005).

Carla Lipp is 83 jaar geworden.

VERJAARDAG: HARRY BANNINK

Elke dag zijn er vele mensen jarig. Iedere dag worden talloze mensen een jaartje ouder. Allemaal van Harte Gefeliciteerd.
Onder hen ook enkele beroemd- en/of bekendheden. De mij meest aansprekende zal ik dagelijks vermelden op HET Verzameloord. Vandaag:

HARRY BANNINK
(Nederlands komponist, arrangeur en pianist, 1929-1999)

In 1960 werkte hij mee aan My Fair Lady van Wim Sonneveld, voor wie hij in 1964 ook de muziek verzorgde in de voorstelling 'Een avond met Wim Sonneveld'. Het eerste liedje dat hij van Annie M.G. Schmidt toonzette - hij beschouwde zichzelf ondanks de meer dan 3000 geschreven liedjes niet als komponist - was het door Conny Stuart gezongen Hoezepoes. 

Vele andere liedjes zouden volgen, waaronder alle liedjes uit 't Schaep met de 5 pooten en Ja zuster, nee zuster die ook 40 jaar later nog steeds regelmatig te horen zijn. 

In het kinderprogramma De Film van Ome Willem zat hij als hoofd-geitebreier van het orkestje jarenlang achter de piano. Tot vlak voor zijn dood in 1999 heeft hij nog vele liedjes van het jeugdprogramma Het Klokhuis van melodieën voorzien. Ook voor de TV-programma's als Farce Majeure, De Stratemakeropzeeshow en J.J. De Bom voorheen De Kindervriend schreef hij de meeste liedjes.

en verder
Johannes Calvijn (Frans/Zwitserse theoloog, 1509-1564, vooral bekend door de kerkelijk hervorming die naar hem is genoemd, het Calvinisme), Carl Orff (Duitse komponist, 1895-1982, vooral bekend door zijn Carmina Burana uit 1937)

PENSION HOMMELES

Pension Hommeles is een Nederlandse komische TV-serie, die oorspronkelijk tussen 5 oktober 1957 en 5 april 1959 werd uitgezonden. De serie, over het algemeen beschouwd als de eerste echte Nederlandse televisieserie, telt officieel 16 afleveringen, maar daar zijn er slechts 9 van bewaard gebleven. De overige 7 zijn live uitgezonden.
Elke aflevering is geschreven door Annie M.G.Schmidt en geproduceerd door Wim Ibo, die zelf de verteller speelt. Oorspronkelijk heette de serie Hommeles, maar in de volksmond werd dat al snel Pension Hommeles. Die aangepaste titel is zelfs op de laatst opgenomen delen op de titelrol te zien. Annie kon zich er kennelijk wel in vinden.
In de serie werden liedjes gezongen op muziek van Cor Lemaire. Deze begeleidde de zangers live in de studio. Op bovenstaande EP staan de enige opname die ooit voor plaat zijn opgenomen. De bekendste daarvan is: Ik zou je in een doosje willen doen.

Volgende week woensdag in de reeks singels van Nederlandse TV-series: Pin-up Club.

FAMILIE DOORSNEE

Tussen 1952 en 1958 zond de Vara Radio elke twee weken een aflevering uit van: Familie Doorsnee. Het humoristische hoorspel - geschreven door Annie M.G.Schmidt - was een enorm sukses en heel Nederland leefde mee met vader Theo (Cees Laseur), moeder Mien (Sophie Stein), hun puberende kinderen Rob (Kees Brusse) en Liesbeth (Lia Dorama) en de volkse huishoudster Sjaantje (Hetty Blok).

Deze singel bevat 10 liedjes uit 6 jaar hoorspelbelevenissen.

Dat de serie enige populariteit had, bewijst ook het feit dat er 2 Lp's van zijn uitgebracht.

Wie een bewaarde aflevering (uit 1957!) wil beluisteren, klikke hier.

JA ZUSTER, NEE ZUSTER

Een van de beroemdste kindermusicals van de Nederlandse televisie (Vara, 20 afleveringen, origineel uitgezonden van 3 september 1966 tot 7 september 1968) leverde een behoorlijke reeks bekende nummers opgeleverd voor Hetty Blok, Leen Jongewaard, Wim Sonneveld en de overige leden van het Rusthuis.

Zoals bekend zijn vrijwel alle opnamen verdwenen, waardoor de serie een cult-status heeft verkregen, maar de liedjes van Annie M.G.Schmidt en Harry Bannink zijn bewaard gebleven en die zijn vandaag op HET Verzameloord aan de beurt in de reeks singels van Nederlandse TV-series.

De plaatjes zijn gerangschikt op labelnummer (en daarmee naar alle waarschijnlijkheid ook chronologisch) en - uniek op internet - zowel de voor- als achterkant zijn weergegeven.

Van deze eerste singel is een tweede hoesversie verschenen.

Van deze laatste singel (tevens de grootste hit. In 1968 goed voor een tweede plaats in de hitparade) is een tweede hoesversie verschenen.

JA ZUSTER NEE ZUSTER

Van de TV-serie Ja zuster nee Zuster van Annie M.G.Schmidt is niet zo heel veel beeldmateriaal bewaard gebleven. Alleen de buiten-opnames - geschoten op film - zijn overgeleverd.

Ook op het gebied van de merchandise heeft de serie niet veel nagelaten. Enkele ansichtkaarten, LP's, wat puzzles en deze cassette, uitgegeven door Decca (5502 KXE). Er staan slechts zes nummers op, verdeeld over twee kanten.

MENS DURF TE LEVEN 2

Ik zou nog terug komen op een eerder bericht betreffende de Frank Pourcel single met het thema van de televisie-serie Mens durf te leven. Inmiddels heb ik de aflevering bekeken, die deze week op Cultura is uitgezonden. Het was aflevering 3 uit 1962 met als onderwerp Annie M.G. Schmidt. Het was aardig om te zien met Wim Ibo als gastheer (zie foto), maar het thema van Franck Pourcel was niet hoorbaar (in deze aflevering). De eindtitels werden begeleid door een korte pianoversie van het bekende lied van Jean Louis Pisuise, dus niet Je n'aurai pas le temps (Fugain/Delanoe) in de uitvoering van Pourcel. Wat het verhaal achter mijn single is blijft voorlopig onduidelijk.